De weersberichten waren niet zo gunstig. Het regende tot 12 uur en om 3 uur kwam het zonnetje pas door. Ondanks het weer werd het een fijne dag. Er werd met echte zagen bomen geknot in het Bos van Erasmus, maar natuurlijk werden er ook andere leuke dingen gedaan.

Het oudste groepje met 7 kinderen ging als eerste aan de slag met de knotwerkzaamheden. Awie, Peter de boswachter en Lidy van de EHBO hielpen de kinderen met zagen en takken slepen. Of hielpen de kinderen de volwassenen?

De kinderen waren zo druk bezig dat ze gewoon doorgingen terwijl het toch redelijk aan het plenzen was. Een jongen vond het erg nat en ging naar de tent, maar toen bleek dat hij de enige was kwam ie weer snel terug. Het uurtje knotten vloog om. Alle kinderen hebben geleerd dat knotten nog niet zo eenvoudig is maar zeiden het wel leuk te vinden. De vallende jonge boomstammen maakte behoorlijke indruk. We riepen opgepast, van onderen, enz.  Na een uurtje knotten was er al een hele hoek van de bosrand geknot.

Even iets in de tent gedronken en daarna met Adri Provoost op de arreslee. Althans daar leek het op. We staken de weg over en de slee werd netjes in de berm gemanouvreerd. Ook op het onverharde pad ging de slee wat makkelijker dan op de weg. Het was een hele aparte ervaring om zonder wielen door de polder gesleept te worden door de twee Waalse werkpaarden van Jacques van Gorp.
Op de ar werd uitgerekend hoeveel kilo de paarden moesten trekken. Volgens Adri woog de slee alleen al 500kg, met passagiers erbij was dat dus al ruim 1000kg. Omdat de trekpaarden niet alle dagen moeten werken hadden ze er best wel moeite mee. Gelukkig kregen ze af en toe wat tijd om eventjes bij te hijgen. De buiken gingen flink op en neer, en de rook kwam uit hun neusgaten alsof het draken waren. De paarden zweetten hevig, te zien aan de damp die van de paarden opsteeg. Bij aankomst liep het zweet in straaltjes (melkachtig vocht) van de paarden af.

12 uur pauze; boswachter Marijke had voor hout gezorgd en liet het fikje stoken aan de kinderen over. Al gauw bleek dat een vuurkorf opstoken een favoriete bezigheid was. Er werd geprobeerd om de jassen, broeken en truien te drogen bij het vuur maar zo snel lukte dat natuurlijk niet. In ieder geval konden de koude handen opgewarmd worden. Sommige gingen op het tussen de bomen gespannen net springen. Het erin klimmen was nog niet zo makkelijk. Niet getreurd, Jan de Indiaan (verkleed als Aardenburger) gooide de kinderen een voor een met een grote zwaai in het net.

Na de boterhammetjes, de erwtensoep en het roggebrood was het tijd om weer verder te gaan. De boswachter en de kinderen vertrokken vanaf de tent en moesten direct aan de kant want de trekpaarden kwamen eraan met ieder een boom achter zich aan gesleept. We gingen verder en Marijke de boswachter vertelde iets over boer Erasmus, best een zeur, die een hekel had aan kinderen, maar hij was wel in staat om zelf voor alles te zorgen. Noten en appelbomen staan er nog steeds. Inkt werd uit de inktvlekken van de esdoorn gewonnen. Hak(knot)hout uit de wallen langs het pad. Hiervan werd gereedschap, afrastering, brandhout, enz. gemaakt. De stelen van de riek waarmee hij kinderen van het erf joeg kwamen hier ook vandaan. De knotbomen langs het pad waren al meer dan 150 jaar oud. Wij hebben dus meegeholpen om die knotboomrijen in stand te houden.
Nog een eind verder was een boer met zijn vrouw bezig om de koeien uit de wei te halen. De koeien waren wild, we hadden niet in de gaten dat wij de veroorzakers waren. De boer was een goede bekende, hij schreeuwde dat we door moesten lopen. He, he we hadden het begrepen! Achterom kijkend kon de boer nu rustig de koeien bij elkaar drijven. Links van ons ging de slee met Adri met een andere groep kinderen voorbij dwars door de oude boomgaard. Wat een apart gezicht is dat.

Bij een oude veedrinkput zagen we een buizerd overvliegen. De boswachter vroeg welke dieren er allemaal in het bos voorkwamen. Het werd een hele lange lijst. Volgens de boswachter waren er drie soorten vleermuizen in het bos. Een meisje geloofde niet dat vampiervleermuizen geen hele koeien leegdronken. Marijke had veel moeite om dit fabeltje de wereld uit te helpen. Gelukkig komen ze alleen in de tropen voor. Terug bij de tent gingen we nog naar de grote veedrinkput. Grote lol bij het slik waar vele vastgezogen werden. Maar ook het dierenleven was nog niet helemaal verdwenen. Schaatsenrijdertjes, waterspinnen en er werd zelfs een bruine kikker gevonden. Op aanraden van de boswachter heeft een meisje de kikker een kusje gegeven maar het bleek geen echte prins te zijn.
De kinderen mochten de fuiken uit het water halen. 3 vette geel gerande waterkevers en nog wat andere waterkevers. Helaas geen salamanders die zitten al hoog en droog op het vaste land.

We hebben ook een heuse tipi gebouwd. Op de bouwplek stonden al twee heel mooie tipi skeletten, klaar om bekleed te worden met huiden. De gids had de knoop van de drie staken te hoog vastgezet. De kinderen zagen dit onmiddellijk toen de driepoot stond. We hebben nog wat knopen kunnen oefenen. Er zitten blijkbaar scouting gasten tussen de visdieven want het knopen was ze niet vreemd.
Dit was een goede start, de volgende keer nemen we wat meer tijd en maken we de tipi’s helemaal klaar.

De knotters gingen nog een uurtje door in het zonnetje maar wij zeiden de visdiefjes en hun ouders gedag. De ouders hebben nog eventjes gekeken naar de tipi’s en het knotwerk en waren uitermate tevreden over hun visdieven!

Het was een mooi programma, we hebben kennis gemaakt met de knotters Awie en Luc en de knotploeg van ‘t Duumpje, Landschapsbeheer Zeeland en de beide boswachters Marijke en Peter. Jens van de scouting heeft voor de tent gezorgd en het bietennet opgehangen en Adrie en Max menden de paarden van Jacques van Gorp, die zelf ook meegeholpen heeft. Het gaf ook een veilig gevoel dat Lidy van de EHBO er bij was.

Dilia, Eric, Irene, Jan en Frans vond het een toffe dag, ondanks alle regen en kou. We hopen jullie gauw weer te zien.
We zijn nu al weer aan het nadenken wat we volgend jaar gaan doen. Tot dan!

Kijk ook nog even op de fotogalery voor meer foto’s.

Op www.ziezeeland.nl staan ook nog foto’s.